|
|
صدا:
آواز: 
طول بدن: 13 تا 16 سانتی متر
گستردگی بالها: 24.5 تا 28.5 سانتی متر
ویژگی های شناسایی:
سهره جنگلی سهره ای با اندازه ای متوسط است. دم نسبتا بلند و دو شاخه و منقاری نوک تیز دارند. پرنده نر با سر آبی_خاکستری بخش میانی تنه بلوطی رنگ و بالهای سیاه و سفید مشخص می شود. در زمان زادآوری جلوی پیشانی در پرنده نر مشکی رنگ است. دمگاه قهوه ای مایل به زرد و پوشپرهای روی دم خاکستری_آبی است. پرهای حاشیه دم سفید رنگ است. پرنده ماده تا حدی شبیه به پرنده نر است و تنها در رنگ سر و بدن تفاوت دارند. نوار مشخص سفید بر روی بال ها و روی شانه در پرنده نر و ماده دیده می شود که شناسایی این پرنده را راحت تر می کند. پرنده ماده بالغ صورت خاکستری تر دارد و روتنه کرم_قهوه ای و سینه و شکم نخودی رنگ و دمگاه زرد مایل به سبز مات است. در پرنده نابالغ روتنه قهوه ای تر و دمگاه سبز مایل به قهوه ای مات و زیرتنه روشن تر است.
جالب است بدانید که سهره جنگلی در جهان 11 زیرگونه دارد که چندین زیرگونه آن در برخی از جزایر در غرب آفریقا و اروپا مشاهده می شود. زیرگونه معمول در ایران و بیشتر مناطق اروپا زیرگونه Coelebs است.
سهره جنگلی، دریاچه چیتگر- عکس از امیر مدیری
زیستگاه:
اغلب در جنگلهای سوزنی برگ و پهن برگ و یا مخلوطی از این دو همچنین در پارک ها، باغ ها و کشتزارها و حتی در شهر و روستا مشاهده می شود.
عادات رفتاری و زیستی:
پرنده ای اجتماعی است و به جز در زمان جوجه آوری اغلب گروهی دیده می شوند و گاهی همراه با گونه های دیگر مثل سهره دمگاه سفید و یا گونه های بومی منطقه مثل گنجشک ها دیده می شوند. پروازش اغلب حالت موجی شکل دارد و سبک و روان است. اغلب در حال تغذیه روی زمین و همچنین بر روی درختان منطقه دیده می شوند. اغلب از دانه گیاهان و درختان و سایر مواد گیاهی و در دوران جوجه آوری از کرم ها و بی مهرگان تغذیه می کند.
زادآوری:
نرها اغلب با تعیین قلمرو و سر دادن آواز آغاز کننده زمان زاد آوری هستند. نمایش جلب جفت در این پرنده حرکت سریع تعقیب کردن پرنده ماده و به صورتی است که انگار به جغت خود حمله می کند. و همچنین پرنده نر با پرهای روی سر را بلند می کند.
اغلب روی درختان و بوته ها با ارتفاع یک تا هشت متر از زمین لانه می سازد و آشیانه اش را علوفه، گلسنگ، خزه، ریشک ها و پر و تار عنکبوت تشکیل می دهد. آشیانه اش کاسه ای عمیق است که بیرونش را با گلسنگ و پوست درختان تزیین می کند و درونش را با پر، پشم و الیاف نرم گیاهی می پوشاند. اغلب تک همسر و به ندرت چند همسر(یک نر و دو ماده) است. چهار تا پنج و گاهی دو تا هشت تخم می گذارد. تخم ا بیضی شکل آبی کمرنگ با خال ها و لکه های صورتی و قرمز بلوطی است. تفریخ تخم ها 10 تا 16 روز طول می کشد. جوجه ها توسط هر دو پرنده نر و ماده تغذیه می شوند و در 11 تا 18 روزگی آشیانه را ترک می کنند. معمولا یک بار و گاهی دو بار در دوره جوجه آوری تخم می گذارند.
این پرنده در نیمه شمالی کشور پراکنش دارد. به تعداد فراوان در جنگل های هیرکانی و شمال آذربایجان و تعداد کمتری در غرب جنگل های زاگرس، جنگلهای سرو کوهی در شرق کشور، در پارک ها و باغ ها زاد آوری دارد و در بخشی از این مناطق بومی است. در زمستان ها به تعداد فراوان در دامنه های جنوبی البرز و زاگرس تا استان فارس و به تعداد کمتری در دشت های خوزستان مشاهده می شود.
منابع:
داوطلبینی که در تهیه این معرفی همیاری نمودند:
کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به موسسه پرندهشناسی و پرندهنگری ایرانیان (باشگاه پرندهنگری ایرانیان)
به شماره ثبت 48220 است و استفاده از مطالب سایت (عکس، متن و...) بدون اجازه رسمی همراه با ذکر منبع مجاز نیست.
پرندگان ایران
