باشگاه پرنده نگری ایرانیان
اعضا
خانه اخبار گزارش سفرها مشاهدات کتب تخصصی محصولات تماس با ما
باشگاه پرنده نگری ایرانیان
سبد خرید جستجو اعضا زبان
Text string:
QR Code:
Error correction:
Output format:
Border: modules
Scale: pixels per module
Version range: Minimum = , maximum =
Mask pattern: (−1 for automatic, 0 to 7 for manual)
Boost ECC:
Statistics:
SVG XML code:
نام فارسی: توکای سیاه نام انگلیسی: Common Blackbird نام علمی: Turdus merula

توکای سیاه

صدا:

آواز:  

نام های دیگر:

ویژگی های ظاهری:

طول بدن: 23 تا 29 سانتی متر

گستردگی بالها:  34 تا 38 سانتی متر

ویژگی های شناسایی:

توکای سیاه توکایی با جثه متوسط، سر گرد، دم بلند و بدن سیاه است. بدن پرنده نر به طور کامل سیاه براق است و تنها منقار و حلقه دور چشم زرد نارنجی دیده می‌شود. پرنده ماده روتنه قهوه‌ای دودی و زیرتنه قهوه‌ای کمرنگ دارد. منقار آن تیره، چانه و گلو سفید مایل به قهوه‌ای و سینه قهوه‌ای خاکستری همراه با حال‌های قهوه‌ای تیره است. پرنده نابالغ نیز تا حدی شبیه به پرنده ماده است ولی نخودی تر و دارای خال‌های روشن فراوانی در روتنه و زیر تنه است. هماهنطور که گفته شد نر و ماده این گونه از لحاظ ظاهری متفاوت هستند و با تغییر فصل تغییرات اندکی در ظاهر آن‌ها ایجاد می‌شود.

توکای سیاه - Common Blackbird

 

رژیم غذایی:

رژیم غذایی توکای سیاه را بیشتر حشرات و کرم‌ها تشکیل می‌دهد و آن‌ها را از روی زمین شکار می‌کند. در پاییز نیز از انواع توت‌ها تغذیه می‌کند.

ویژگی های زیستی:

زیستگاه:  درختزارهای متراکم و انبوه، اراضی کشاورزی، تمشکزارها، باغ‌ها و پارک‌ها زیستگاه مناسبی برای این پرنده محسوب می‌شود.

عادات رفتاری و زیستی: 

به طور کلی پرنده‌ای محتاط است و هنگام احساس خطر با سردادن صدایی مخصوص با سرعت و عجله به درون پوشش گیاهی انبوه پناه می‌برد. در نواحی با منبع غذایی فراوان در تمام طول سال رفتار قلمرو طلبی نشان می‌دهد و در خارج از دوره جوجه‌آوری نر و ماده دورن قلمرو جوجه‌آوری، مکان‌های متفاوتی را اشغال و از آن دفاع می‌کنند.

زادآوری و تولید مثل: 

از اواسط فروردین با تشکیل قلمرو، جوجه‌آوری  توکای سیاه آغاز می‌شود. در زمان زادآوری آشیانه خود را در محل انشعاب درختان یا بوته‌ها، همچنین شکاف دیوارها و ساختمان‌ها می‌سازد؛ لانه این گونه به شکل کاسه‌ای محکم از علوفه، برگ‌ها، ساقه‌ها و شاخه‌ای نسبتاً قطور است که داخل آن را با مخلوطی از گل و الیاف نرم گیاهی، علوفه نرم و برگ می‌پوشاند. تک همسر و به ندرک چند همسر (یک نر با دو ماده) است و معمولاً چهار تا پنج و گاهی بین 3 تا 9 تخم می‌گذارد؛ بین 11 تا 17 روز طول می‌کشد تا جوجه ها از تخم بیرون بیایند.

پراکنش و فراوانی وزمان مشاهده: 

توکای سیاه به طور معمول در جنگل‌های خزری، کوه‌های کلیبر در آذربایجان شرقی، زاگرس میانی تا استان فارس و ارتفاعات کرمان، باغ‌های جنوب البرز در اطراف تهران و مناطق پست خوزستان تابستان‌گذرانی می‌کند و جوجه‌آور است. در نواحی جنوبی دریای خزر و به تعداد کمتر در دامنه‌های جنوب البرز، جنوب زاگرس تا استان‌های فارس و خوزستان نیز زمستان گذرانی می‌کند. همچنین به صورت نسبتاً کمیاب در واحه‌های بیابان‌های طبس استان یزد جوجه‌آوری می‌کند.


منابع:

داوطلبینی که در تهیه این معرفی همیاری نمودند:


مشاهدات اعضا:


نام: توکای سیاه
عکاس: قربانعلی  حاجی ابادی
محل مشاهده: بروجرد
تاریخ: 1398/10/23
نام: توکای سیاه
عکاس: مهتاب  احمدی
محل مشاهده: سوادکوه
تاریخ: 1399/02/25
نام: توکای سیاه
عکاس: میترا دانشور
محل مشاهده: پارک قیطریه
تاریخ: 1398/09/18
نام: توکای سیاه
عکاس: فرشید صمیمی
محل مشاهده: فریدونکنار
تاریخ: 1396/11/12
نام: توکای سیاه
عکاس: بشیر شریف نیا
محل مشاهده: چالوس
تاریخ: 1396/08/28
نام: توکای سیاه
عکاس: عباس محجوب
محل مشاهده: پارک جمشیدیه
تاریخ: 1397/09/15
نام: توکای سیاه
عکاس: بشیر شریف نیا
محل مشاهده: کلاردشت
تاریخ: 1398/05/11
نام: توکای سیاه
عکاس: مصطفی بای
محل مشاهده: پارک شهر تهران
تاریخ: 1397/09/01
نام: توکای سیاه
عکاس: مهدی دربان
محل مشاهده: بم
تاریخ: 1398/01/13

         

کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به باشگاه پرنده نگری ایرانیان می باشد