باشگاه پرنده نگری ایرانیان
اعضا
خانه پرندگان ایران وبلاگ تماس با ما
باشگاه پرنده نگری ایرانیان
سبد خرید جستجو اعضا زبان

پرندگان ایران پلیکان خاکستری (مرغ سقای)

Text string:
QR Code:
Error correction:
Output format:
Border: modules
Scale: pixels per module
Version range: Minimum = , maximum =
Mask pattern: (−1 for automatic, 0 to 7 for manual)
Boost ECC:
Statistics:
SVG XML code:
نام فارسی: پلیکان خاکستری (مرغ سقای)
نام انگلیسی: Dalmatian Pelican
نام علمی: Pelecanus crispus

پلیکان خاکستری

صدا:

آواز:  

نام های دیگر:

پلیکان خاکستری

عکس از حامد موسوی


ویژگی های ظاهری:

طول بدن  : 160 تا 180 سانتی متر

گستردگی بالها :  310 تا 345 سانتی متر

ویژگی های شناسایی:

پلیکان خاکستری یا پلیکان پاخاکستری بزرگ‌ترین عضو خانواده پلیکان‌هاست. پرنده بالغ در دوره جوجه‌آوری، کیسه گلویی نارنجی رنک دارد  پرهای پشت سر و گردن آن کمی بلند می‌شود. حد رویش پرهای جلو پیشانی به شکل یک خط مستقیم است و لکه بزرگ زردرنگی در پایین گلو دیده می‌شود. روتنه خاکستری مایل به نقره‌ای دارد و شاهپرهای اولیه تیره آن تیره است و همین موضوع باعث می‌شود که روی بال‌ها سیاه و سفید به نظر آید. زیر تنه آن سفید به همراه هاله‌ای از رنگ خاکستری مایل به آبی دیده می‌شود. سطح زیر بال‌ها یکدست سفید چرک و پاها سربی رنگ هستند. در خارج از دوره جوجه‌آوری رنگ کیسه گلویی زرد کمرنگ و لکه زرد پایین گلو محو می‌شود.  تا حدی شبیه به پلیکان سفید است اما عنبیه کمرنگ، منقار یکدست و بدون لکه و پاهای خاکستری آن را متمایز می‌کند. پرنده نابالغ روتنه تیره به همراه خال‌های خاکستری مایل به قهوه‌ای، زیر تنه سفید چرک و کیسه گلویی خاکستری مایل به زرد دارد. پرنده نر و ماده آن همشکل و با تغییر فصل تغییرات اندکی در ظاهر آن‌ها ایجاد می‌شود.

رژیم غذایی:

رژیم غذایی پلیکان خاکستری را صرفاً ماهی‌ها تشکیل می‌دهند و آن‌ها را به صورت گروهی، با تشکیل نیم‌دایره و هدایتشان به نواحی کم‌عمق صید می‌کند.

ویژگی های زیستی:

زیستگاه:

   رودخانه‌ها،دریاچه‌ها و تالاب‌های بزرگ ولی کم‌عمق که حاشیه آن پوشش گیاهی وجود ندارد و همچنین آب‌های ساحلی دارای پناه و مصب رودخانه‌ها  زیستگاه مناسبی برای این پرنده محسوب می‌شود.

عادات رفتاری و زیستی: 

به طور کلی  پلیکان خاکستری پرنده‌ای اجتماعی است و در تمام طول سال به صورت گروهی دیده می‌شوند.

زادآوری و تولید مثل: 

از اواسط فروردین ماه تا اواسط  اردیبهشت ماه با تشکیل کلنی در دریاچه‌های بزرگ، حاشیه علفزارهای تالابی وسیع، جزایر، نیزارها و به ندرت مناطق باز، جوجه‌آوری در پلیکان خاکستری آغاز می‌شود.  لانه این گونه توده‌ای حجیم از نی‌ها، شاخه‌ها و برگ‌های گیاهان، گاهی به همراه قلوه‌سنگ‌هاست. تک همسر است و معمولاً دو تا چهار و گاهی پنج و به ندرت شش  تخم می‌گذارد؛ بین 30 تا 32 روز طول می‌کشد تا جوجه ها از تخم بیرون بیایند.

پراکنش و فراوانی وزمان مشاهده: 

به تعداد اندک و و به طور نامنظم در تالاب‌های استان فارس و خوزستان جوجه‌آوری می‌کند. همچنین به طور منظم در نواحی جنوبی دریای خزر به ویژه شبه جزیره میانکاله و خلیج گرگان، تالابهای استان خوزستان، فارس و سیستان و بلوچستان، گلستان و دریاچه‌های ترکمن صحرا مشاهده می‌شوند.


منابع:

داوطلبینی که در تهیه این معرفی همیاری نمودند:

گردآوری و نگارش: نادره صمیمی


مشاهدات اعضا:


         

کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به باشگاه پرنده نگری ایرانیان می باشد